Τετάρτη, 22 Σεπτεμβρίου 2010

Το μεγάλο φαγοπότι



Γιατί βρε Θοδωρή μου; Γιατί βρε μανάρι μου, κάθε φορά, μου ανεβάζεις την πίεση της υποτασικιάς; Μη φανταστείς, από τα γέλια που ρίχνω με τις καυτές ατάκες σου, καυτό μου αγόρι. Όχι σαν τους υπόλοιπους που απέκτησαν υπέρταση επειδή πιέστηκαν, καθώς δεν μπόρεσαν να ικανοποιήσουν την ανάγκη τους να σου χώσουν μια μπουνιά στη μουράκλα σου. Να ξέρεις Θοδωρή μου, είναι πολλοί αυτοί που θέλουν τουλάχιστον να σε φτύσουν στα μούτρα, χώρια το κλοτσομπουνίδι.
Μαζί τα φάγαμε τα λεφτά; Τα δικά σου λεφτά, ε; Όχι αυτά που ΕΓΩ δίνω σε σένα για να απλώνεις τα αφράτα σου οπίσθια στην καρέκλα που δεν ξέρω ποιος μαλάκας σε τοποθέτησε. Πες μου κι άλλα τέτοια αγόρι μου. Πλήγωσέ με κι άλλο. Κάνε με να νιώσω όλες τις ενοχές του κόσμου. Μια φορά σπάραξα με το δράμα σου όταν έμαθα ότι δε θα μπορέσεις να κάνεις τις διακοπές των ονείρων σου και μία τώρα που είδα ότι το εισόδημά σου μαζί με αυτό της συζύγου σου δεν κατάφερε να πιάσει το εκατομμύριο. Και όλο αυτό το σχεδόν εκατομμύριο, μας λες ότι το τρώμε μαζί.
Δε φταίω εγώ, αγάπη μου, αν έγινες αυτό που έγινες με ρουσφέτια. Γιατί είμαι σίγουρη ότι μόνο έτσι μπορείς να εκλεγείς. Ποιος ανώμαλος θα σε ψήφιζε για άλλο λόγο; Δε φταίω εγώ Πάγκαλε και λοιποί κοπρίτες αν βολεύετε το κάθε κομματόσκυλο για να μπείτε στη Βουλή και να γαμάτε με όποιον τρόπο μπορείτε τέλος πάντων. Εγώ, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη της γαμωπασοκοοικογένειάς μου, δεν έχουμε βολευτεί ποτέ και πουθενά. Δε φάγαμε ποτέ ούτε δεκάρα από το σχεδόν εκατομμύριο που τσέπωσε σε ένα χρόνο η γαμωπαγκαλοοικογένεια. Εγώ λέω κι ευχαριστώ για τη θέση της πωλήτριας που κατάφερα να κατακτήσω για να βγάλω μεροκάματο. Η αδερφή μου λέει κι ευχαριστώ που έχει μια δουλειά με προϊστάμενο που του φοράει δέκα ζευγάρια γυαλιά πάνω σ' αυτό που αυτή ξέρει κι αυτός δεν ξέρει να κάνει. Ο γιος μου θα πει κι ευχαριστώ αν καταφέρει να φύγει στο εξωτερικό για να δει χαΐρι πάνω σ' αυτό που μαθαίνει να κάνει.
Επομένως ποιοι είναι αυτοί που σου φάγανε το βιος, καλέ μου Πάγκαλε; Άξιζε τον κόπο να τους δώσεις τα λεφτά σου; Άξιζε τον κόπο να μοιραστείτε τα πόθεν αίσχη σου; Πόσο χρήσιμοι είναι στην κοινωνία; Και πόσο χρήσιμος είσαι εσύ στην κοινωνία; Και πόσο χρήσιμοι είστε τελικά όλοι εσείς που περιμένετε από μας να πληρώσουμε αυτά που φάγατε παρέα με τους ρουσφετοψηφοφόρους σας; Πόσο χρήσιμος είναι κι αυτός που παριστάνει τον πρωθυπουργό ξεπουλώντας μας στον κάθε τυχάρπαστο και επιμένει ότι έτσι θα σωθούμε;
Ασταδιάλα μεσιέ Πάγκαλε! Κι εσύ και η υπόλοιπη παρέα από κείνο το ευαγές ίδρυμα που "διορίζατε για χρόνια, τα φάγατε μαζί, ακολουθώντας μια πρακτική αθλιότητας, εξαγοράς και διασπάθισης δημοσίου χρήματος".
ΑΣΤΑΔΙΑΛΑ ΚΟΠΡΙΤΕΣ!

Δεν υπάρχουν σχόλια: