Σάββατο, 26 Ιουνίου 2010



Φαντάζομαι τι θα σκέφτεσαι για μένα, αναγνώστη μου. Ότι είμαι από αυτές τις κομπλεξικές αναρχοαλήτισσες που μισούν την Ελληνική Αστυνομία και ότι βγάζω τα κόμπλεξ μου γράφοντας. Κάνεις λάθος.
Έχεις δει πολλές τέτοιες να πηγαίνουν και να συγχαίρουν τα όργανα της τάξης για το μάζεμα τον δικύκλων στο Σύνταγμα; Εγώ το έκανα. Και “μπράβο παιδιά” τους είπα και τους υπέδειξα και άλλο σημείο που πετάνε τις μοτοσικλέτες τους οι ασυνείδητοι ξένοιαστοι καβαλάρηδες. Άντε, γιατί νομίζουν ότι δρόμοι και πεζοδρόμια τους ανήκουν.
Και μια άλλη φορά που κατήγγειλα μια οικονομική απάτη, μου φέρθηκαν άψογα. Να το πούμε κι αυτό. Αν και κάποτε που πήγα να καταγγείλω σεξουαλική παρενόχληση σε ανήλικο από συνταξιούχο ασφαλίτη, γνωστό για αυτή του την αδυναμία, δεν προλάβαιναν να βρίσκουν δικαιολογίες. (Μόνο μια φορά που πρόλαβαν και τον μάγκωσαν οι γείτονες και τον τουλούμιασαν και τον πήγαν σηκωτό στην αστυνομία, δεν μπόρεσαν να κάνουν την πάπια οι συνάδελφοί του. Του τη χάρισε όμως, το εφετείο).
Κι όταν έκανα ρεπορτάζ εκεί πάνω στα χωριά μου, η συνεργασία μας ήταν άψογη. Και ότι καλό έκαναν, το προέβαλλα με ευχαρίστηση. Αλλά όταν έφτασε η ώρα, στα πλαίσια του δικαστικού ρεπορτάζ, να παίξω θέμα με αστυνομικούς (και πολιτικούς) εμπλεκόμενους σε κύκλωμα σωματεμπορίας, ήρθαν οι συνδικαλιστές συνάδελφοί τους και με παρακάλεσαν να κάνω τα στραβά μάτια. Δεν ήταν ανάγκη να το κάνουμε θέμα, ήταν η κακιά στιγμή. Κι ο κακός τους ο καιρός, να συμπληρώσω. Στην επόμενη ημερίδα που θα κάνετε για τη μάστιγα του τράφικινγκ (και ασφαλώς, θα ζητήσετε να την προβάλλουμε) να τους πάρετε για ομιλητές. Θα έχουν πολλά να πουν.
Ασφαλώς, έμειναν ατιμώρητοι. Και ο μερακλής κύριος που του άρεσαν τα μικρά αγόρια και οι κύριοι που διευκόλυναν κάποιους να πουλάνε με το δράμι γυναίκες φερμένες από το πρώην ανατολικό μπλοκ, όπως και, όπως όλοι γνωρίζουμε, αυτοί που πυροβόλησαν και σκότωσαν δεκαεξάχρονο πριν από ενάμισι χρόνο στα Εξάρχεια. Που, ακόμα κι ο μεγαλύτερος αλήτης να ήταν, δεν του ρίχνεις στο ψαχνό κύριε προστάτη του πολίτη. Όλοι αυτοί, στα σπίτια τους, σαν κυρίες.
Πριν από λίγο καιρό, διάβασα για καταγγελίες που αφορούσαν στην εμπλοκή αστυνομικών σε υποθέσεις διαφθοράς. 337 καταγγελίες μέσα στο 2009. Οι περισσότερες είχαν να κάνουν με νύχτα, άδειες παραμονής αλλοδαπών και ναρκωτικά. Άμα σου πω ότι έπεσα απ' τα σύννεφα, θα με πιστέψεις; Ούτε να το διανοηθώ. Δεν ξέρω για τα άλλα, αλλά βλέπω με πόσο ζήλο, με πόσο πάθος αγωνίζονται για την καταπολέμηση των ναρκωτικών. Τους έβλεπα στα Εξάρχεια, πριν οι κάτοικοι διώξουν, με τρόπο γενναίο, τους εμπόρους από την πλατεία. Η διακίνηση γινόταν με μεγάλη άνεση και πάνω απ' όλα με ασφάλεια. Αφού γύρω από την πλατεία, υπήρχαν αστυνομικοί που τους φυλούσαν.
Ποιους προστατεύουν κι από ποιους, δε θα καταλάβω ποτέ. Εγώ πάντως, την καλή μου την κουβέντα την είπα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: