Σάββατο, 8 Ιανουαρίου 2011

Καυτή νύχτα στο King George Palace



Αμάν πια! Πόση κακία! Γιατί, βρε Έλληνα, είσαι τόσο κομπλεξικός; Γιατί κάθε φορά που κάτι λέει ή κάτι κάνει ο αντιπρόεδρος, πέφτεις πάνω του να τον φας; Που, εδώ που τα λέμε, όσο και να φας, δε θα τον τελειώσεις, έτσι που είναι. 
Γιατί τόση οργή; Εσύ δεν τον ψήφισες; Εσύ δεν ψήφισες την κυβέρνηση που τον έκανε αντιπρόεδρο; Εσύ δεν αφήνεις αυτήν την κυβέρνηση να σε ξεπουλάει; Εσύ δεν του επιτρέπεις να βγαίνει και να κάνει δηλώσεις; Και σιγά πια. Τι είπε; Ότι μαζί τα φάγαμε. Ναι. Έφαγε το παχύδερμο το βράδυ της Πρωτοχρονιάς τους αστακούς του και τα χαβιάρια του κι εσύ, την άλλη μέρα, αφού δεν είχες να φας, πήγες στον κάδο και μάζεψες τα αποφάγια του. Έχεις μάθει πλέον, μετά την έρευνα που έκανες για το πώς θα αντιμετωπίσεις την πείνα σου, πού βρίσκεις καλά αποφάγια και την έχεις στημένη έξω από το King George, περιμένοντας να πετάξουν τα σκουπίδια τους.


Χαρούμενη ΧΡΥΣΗ Πρωτοχρονιά έκανε το παγκαλαίικο στην εποχή του μνημονίου που μας φόρτωσε η κυβέρνηση. Του άξιζε. Θυμίζω το καλοκαίρι, τότε που όλη η Ελλάδα σπάραξε με το δράμα της οικογένειας παγκάλου, που δεν είχε τα λεφτά να πάρει τα παιδιά του και να τους προσφέρει dιακοπές της προκοπής. Ούτε τώρα είχε τα λεφτά να τους προσφέρει ευχάριστες στιγμές οικογενειακής κατάνυξης σ' ένα χώρο που μοιάζει με παλάτι, βουτώντας τις κωλάθρες τους στην πισίνα, τρώγοντας καλύτερα από βασιλιάδες, κλάνοντας δυνατά και ξύνοντας τ' αρχίδια τους, εις υγείαν των κορόιδων που δεν τους έχουν κρεμάσει ακόμη.
Όμως το δράμα του παγκάλου δεν άφησε ασυγκίνητο τον ξενοδόχο. Ο οποίος, αδιαφορώντας για τις δύσκολες εποχές που τον έφεραν στο σημείο να χρωστάει 1,6 εκατομμύρια στο ΙΚΑ, αποφάσισε να κάνει δώρο αυτές τις στιγμές θαλπωρής στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Η οποία ίσως του διαγράψει και το χρέος, μετά από τέτοια φροντίδα που παρέχει στα εξέχοντα μέλη της. 
Ναι ρε γαμώτο. Είναι μεγάλη ψυχή και του αξίζει μια διαγραφή για επιβράβευση. Θα τα δώσουμε εμείς, οι κομπλεξικοί και μικρόψυχοι μικροαστοί. Που ζηλεύουμε τη χαρά των άλλων. Που μόλις βλέπουμε κάποιον να περνάει καλά, πέφτουμε πάνω του να τον φάμε. Ρε, δεν τρώγεται ο Πάγκαλος, λέμε!

Δεν υπάρχουν σχόλια: