Τρίτη, 3 Αυγούστου 2010

Η ΚΑΤΣΓΟΥΜΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ

Τα μεγάλα μυστικά που θα σε κάνουν ακαταμάχητη.

Φίλες μου! Ήρθε η ώρα να μάθετε όλα τα μυστικά της επιτυχίας. Ήρθε η ώρα να του αποδείξετε ότι κοντά σας θα είναι ευτυχισμένος. Ναι. Υπάρχει κάτι που το κάνετε καλύτερα από τη μαμά του. Μην πάει εκεί το μυαλό σας βρε, ντροπή! Κανένας άντρας δεν πιστεύει ότι η μαμά του κάνει αυτό που φαντάζεστε. Εκεί είναι ικανός να παραδεχτεί ότι είστε καλύτερη από τη μαμά του. Αλλά, αν ακολουθήσετε τις συμβουλές μου, θα παραδεχτεί ότι είστε πιο ικανή και αλλού. Και δε θα αργήσει η ώρα του γάμου, φίλες μου αγαπημένες.
Ναι λατρεμένες. Ήρθε η ώρα να τον τυλίξετε το μαλάκα σας. Σε μια κόλλα χαρτί. Και στη λαδόκολλα ίσως. Γιατί ποια άλλη κάνει τόσο αφράτα κεφτεδάκια; Η μαμά του; Αποκλείεται. Σιγά μην ξέρει αυτή το κόλπο που θα σου πω εγώ.
Λοιπόν, καλή μου αναγνώστρια, θέλεις να σου γίνει ο κιμάς αφρός; Θα ρίξεις στη ζύμη λίγο ξίδι (ελπίζω να μην είσαι τόσο άχρηστη και να ξέρεις τι εννοώ όταν μιλάω για ζύμη του κεφτέ) κι έτσι όπως τη ζυμώνεις θα τη σηκώνεις ψηλά και θα τη ρίχνεις κάτω, ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ. Μην κάνεις το ίδιο και στην ομελέτα. Εκεί να προτιμήσεις μαγειρική σόδα. Το ξίδι ωστόσο, θα το χρειαστείς αλλού. Τρίβεις το κρεμμύδι, που λες κουκλάραμ, και ποτίζουν τα κρινοδάχτυλά σου με το μεθυστικό του άρωμα. Νομίζεις ότι μ' αυτά τα χέρια θα αγκαλιάσεις τον καλό σου χωρίς να τον στείλεις αδιάβαστο; Μην του το κάνεις γιατί θα σε στείλει κι αυτός από κει που ήρθες. Κάνε ένα πέρασμα με ξιδάκι και τέρμα η κρεμμυδίλα. Αν δε γουστάρεις όξινο υλικό στα χέρια σου, μπορείς να το αντικαταστήσεις με ελληνικό καφέ, που κάνει και το δέρμα βελούδο. Κι άντε το έτριψες το κρεμμύδι και το έβαλες για σοτάρισμα και θες να φτιάξεις μια άσπρη σάλτσα. Θα το αφήσεις να φαίνεται μαύρο; Αηδία. Μην ταράζεσαι κούκλα μου. Είναι εδώ η Κατσγούμαν για να σε σώσει. Θα ρίξεις αλάτι στο λάδι του σοταρίσματος. Το κόλπο που χαρίζει στο κρεμμύδι το λευκό που ξεχωρίζει.
Και εντάξει, του μαγείρεψες, όλα έγιναν όπως έπρεπε, αλλά το σπίτι βρομάει σαν μαγέρικο της συμφοράς. Συμφορά μεγάλη, κούκλα μου. Πώς θα τον υποδεχτείς τον καλό σου εκεί μέσα; Προλαβαίνεις να το σώσεις. Κάψε φλούδες πατάτας και λεμονιού και η μπόχα θα εξαφανιστεί αμέσως.
Διαπιστώνει λοιπόν ο μπούλης ότι γνώρισε τη νοικοκυρά των ονείρων του και δε θέλει να τη χάσει. Της φέρνει μια αγκαλιά λουλούδια για να την καλοπιάσει και να συνεχίσει τα θεϊκά της κόλπα που ικανοποιούν τα καυτά του βίτσια (στην κουζίνα). Τι θα κάνει η προκομμένη για να μην της μαραθούν και να του αποδείξει πόσο μεγάλη σημασία έχει γι' αυτήν να βλέπει για καιρό τα λουλούδια που της χάρισε; Με μια κουταλιά ζάχαρη και μία λευκό ξίδι, τα άνθη θα παραμείνουν ένα μήνα στο βάζο να κρατούν την αγάπη σας ζωντανή.
Καλά στέφανα!
Αχ! (Πετάρισμα βλεφάρων και βλέμμα που χάνεται στο κενό).

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δόξα τω Ηφαίστω, έχω το κόλπο.
Για να κρεββατώνω και να μη τυλίγομαι.
Ως καλλιτέχνης, πουλάω πολύ.
Και δηλώνω ΠΑΝΤΑ ερωτευμένος με την εκάστοτε. Έτοιμος ΓΙΑ ΟΛΑ. Ακόμα και για γάμο.
Έλα όμως που είμαι ημιάνεργος.
Έλα όμως που μου αρέσει να πηγαίνω στη δουλειά μου με τα πόδια.
Έλα όμως που μ' αρέσει "να ντύνομαι απλά".
Και έτσι λοιπόν, τα κορίτσια την κάνουν από μόνες τους....και έχουν και τύψεις κι όλας.
Εγώ δεν είμαι μαλάκας, είμαι πουστάρα!
ΜΠΔ

kats-woman είπε...

Μη μας χαλάς πουλάκιμ τη φαντασίωση, πάνω που πήγα να τους ψήσω κι απ' τις δυο πλευρές.
Ευτυχώς, δεν είναι όλοι οι άντρες καλλιτέχνες.

Visidiotas Films είπε...

Ποτε μου δε καταλαβα προς τι το νεκοκιριο... Απαξ και δε κεκλοφορανε κατσαριδες το μεσιμερη (που και παλι... στο αχουρι μου στη κομοτινη ουτε μαι κατσαριδα δεν ειχα...) ποιο το προβλεμα; Τι να πω... Τελικα... Συμβολεο συμβιοσης και τα μιαλα στα καγκελα! Και εισαι οκ και με την εφορια!

Και ετσι... σας ενισχύω το συμπέρασμα... δε θα βρω ποτε γκομενα!!!