Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Τελεσίγραφο

Ελεεινή Χριστινάρα
Δεν ασχολούμαι μαζί σου, μην ασχολείσαι μαζί μου και με τους φίλους μου. Δε γουστάρουμε να σε βλέπουμε. Μας αηδιάζεις. Σε σιχαινόμαστε. ΕΣΕΝΑ σιχαινόμαστε. Μη φορτώνεις σε μένα αυτό που σου συμβαίνει. Δε με ήξερες κι από χτες. Δε φταίω εγώ που είσαι έτσι. Δε φταίω εγώ που μαζί σου ασχολούνται μόνο για να γελάσουν.
Πήγαινε να σε δει κάνας γιατρός. Σου το είπε κι άλλος αυτό, έτσι δεν είναι; Και έτρεξες να διαγράψεις όσα σκατά πέταξες στον τοίχο του για μένα. Ε λοιπόν, τα σκατά που στέλνεις εδώ και στο idoll, τα κρατάμε. Έχουμε τους λόγους μας.
Κανένα δικαστήριο δε θα κλείσει μέσα κάποια που απαντάει σε προσβολές που γίνονται στην προσωπικότητά της. Μάλλον αυτή που την προσβάλλει θα έχει τραβήγματα.
Αφού με διέσυρες, τράβα να με σύρεις και στα δικαστήρια. Αλλά εδώ και όπου αλλού γράφω, ΜΗΝ ΞΑΝΑΠΑΤΗΣΕΙΣ.
Ουστ λέμε!

Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Παρουσίαση "Για μια χούφτα λίρες"

Ήρθε η ώρα να παρουσιάσω το πόνημά μου. Και για να μη βαρεθούμε στην παρουσίαση, είπα να το γυρίσω στο πάρτι. Ευτυχώς, αυτοί που ανέλαβαν να με βοηθήσουν, το 'χουν. Και θα κάνουμε, όσους έρθουν, να περάσουν καλά. Όσοι δεν έρθουν, θα μαστιγωθούν ανελέητα.


ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΠΑΡΤΙ
Οι Εκδόσεις Σοκόλη-Κουλεδάκη και η Νάντια Κατσαρού 
σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου "Για μια χούφτα λίρες" 
τη Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011 στις 20:00 
στο Metropolis Live Stage
 (Πανεπιστημίου 54 και Εμμ. Μπενάκη, 4ος όροφος).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν:
ο συγγραφέας Πέτρος Τατσόπουλος
ο δημοσιογράφος Δημήτρης Σούλτας
και ο γιατρός-λογοτέχνης Θεόδωρος Φιλιππίδης

Αποσπάσματα θα διαβάσουν οι ηθοποιοί:
Λίλα Σταμπούλογου
Θάνος Χρόνης

Η εκδήλωση θα κλείσει με ένα live "μουσικό ταξίδι"
 με τον Χρήστο Χατζόπουλο (ερμηνεία, ούτι, κιθάρα). 
Στο κανονάκι, η Σοφία Χατζοπούλου.

Τετάρτη, 2 Φεβρουαρίου 2011

Οι τζαμπατζήδες κι οι νταβατζήδες


Θα μας κλάσετε μια μάντρα αρχίδια. Γιατί είστε ένα μαντρί με αρχίδια. Απορώ με την υπομονή μας δηλαδή. Απορώ πώς δε σας στείλαμε στα σπίτια σας ή, ακόμα πιο δίκαια, στο διάολο, διαβολεμένη φάρα. Απορώ πώς καθόμαστε ακόμα στα σπίτια μας και δεν ήρθαμε στο μαντρί σας να σας δώσουμε αυτό που σας αξίζει. Θα γίνει κι αυτό.
Βγαίνει λοιπόν ο κύριος γαμώ-τον-μπελά-μου, γενικός γραμματέας του γαμώ-τα-υπουργεία-μου και αποκαλεί τζαμπατζήδες αυτούς που αρνούνται το χαράτσι σε διόδια, εισιτήρια, τράπεζες και άλλα σκατά που μας έχουν πνίξει. Δεν είμαστε εμείς τζαμπατζήδες κύριε αρχίδη μας. Εσείς είστε νταβατζήδες. Και μας περνάτε για πόντιες πουτάνες. Σαν αυτήν που αυτοκτόνησε όταν έμαθε ότι οι άλλες πληρώνονται. Η αλήθεια είναι ότι ούτε εμείς πληρωνόμαστε για τα γαμήσια που μας κάνετε. Επομένως, δε σας χρωστάμε τίποτα.
Νομίζω ότι έχω παρεκτραπεί. Η πίεση που έφτασε στα ύψη φταίει. Κι όποιος πιστεύει ότι παρομοιάζω τη χώρα με μπουρδέλο, κάνει λάθος. Δεν είναι. Είναι του πεζοδρομίου. Γι' αυτό και μας την πέσανε οι νταβατζήδες, γι' αυτό και χρησιμοποιώ την ανάλογη πεζοδρομιακή γλώσσα.
Από την άλλη, πώς μπορούν να μας αποκαλούν τζαμπατζήδες άνθρωποι που το βουλευτιλίκι τους, που σ' εμάς το χρωστάνε, τους δίνει το δικαίωμα να μετακινούνται δωρεάν (πιο σωστά με τα δικά μας λεφτά) να μην πληρώνουν τηλέφωνα (και πάλι με τα δικά μας λεφτά) να έχουν παρατρεχάμενους (που και πάλι εμείς τους πληρώνουμε) γραφεία, αυτοκίνητα και ό,τι σκατά έχουν παραχωρηθεί στους βουλευτές πέρα από το βαρβάτο μισθό τους. Που και αυτόν το γαμημένο, εμείς τον πληρώνουμε. Ε, αρκετά έχουμε πληρώσει για το μαντρί με τ' αρχίδια. Δε θα πληρώνουμε και για τους κολλητούς τους. Δεν έχουμε κανένα λόγο να πληρώνουμε ένα κράτος που δανείζεται (και μας ξεζουμίζει για να ξοφλήσει το δάνειο) για να δανείζει τις τράπεζες. Δεν έχουμε κανένα λόγο να πληρώσουμε καμιά ξεζουμίστρα τράπεζα με επιτόκιο που δε θα μας επιτρέψει ποτέ να ξοφλήσουμε το χρέος μας. Δεν έχουμε κανένα λόγο να πληρώσουμε διόδια για δρόμους της κακιάς ώρας. Και δεν έχουμε κανένα λόγο να πληρώσουμε εισιτήριο για μέσα μεταφοράς του κώλου.
Είμαι τρία χρόνια στην Αθήνα. Τρεις ήταν και οι τιμές των εισιτηρίων σ' αυτό το διάστημα. Άμα το φάμε, του χρόνου το εισιτήριο θα φτάσει στα δύο ευρώ. Κι όλα αυτά για να φτάσουμε στοιβαγμένοι και ταλαιπωρημένοι στον προορισμό μας. Θράσος χωρίς όρια.
Και έρχονται και οι απειλές για διώξεις σε όσους δεν πληρώνουν. Εδώ, συντρόφια, φτάνει και το τέλος της ιστορίας. Ας μας εξοργίσουν κι άλλο. Μέχρι να ξυπνήσει και το μαντρί με τα πρόβατα. Μετά απ' αυτό το ξύπνημα, το μαντρί με τ' αρχίδια θα αποτελεί παρελθόν.
Αρκεί να βρούμε και σωστή λύση για το μέλλον.