AΤ ΜΑΪ ΜΟΥΝΑ

Και τώρα το μήνυμα της εβδομάδας που μας πέρασε, που είναι και αυτό που πρέπει να μας καθοδηγεί και να ορίζει τις κινήσεις και τις θέσεις μας κατά τη διάρκεια του βίου μας. Εμπνευσμένο από το εξαιρετικό κομμάτι του εξαιρετικού Mulatu Astatke με τίτλο munayi, που η αγγλική μετάφραση το αναφέρει ως my muna. Εμείς βάζουμε λίγο από αγγλικό, λίγο από ελληνικό και λίγο από την ιντερνετική γλώσσα για να βγει το εκπληκτικό @ MY MUNA!
Ναι ρε! @ my muna και σ' όποιον αρέσει!

ΚΙ ΑΝ ΠΑΣ ΚΑΒΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΕΜΕΝΑ ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΚΑΒΑΛΗΣΕΙΣ!

Έτσι μου 'ρχεται ν' αρχίσω τους βανδαλισμούς. Να σκίζω λάστιχα. Να χαρακώνω. Εντάξει, κατανοώ ότι δεν υπάρχουν χώροι στάθμευσης στο κέντρο, αλλά δεν ξέρω γιατί πρέπει να την πληρώνουν οι πεζοί και πάλι.
Έχω ξαναδηλώσει, ότι είμαι πεζή εκ πεποιθήσεως. Μου αρέσει να περπατάω. Κι αν ενοχλώ κανέναν οδηγό το ότι περπατάω σε πεζόδρομο, να πάει να γαμηθεί με το συμπάθιο. Προτιμώ τους πεζόδρομους, γιατί τα πεζοδρόμια είναι στενά αλλά και γιατί εκεί, υποτίθεται, έχω χώρο να κινούμαι ανενόχλητη. Έτσι όταν μετακινούμαι από το σπίτι στο μαγαζί και αντίστροφα, περνάω από Δερβενίων ή Βαλτετσίου, ανάλογα την έμπνευση.
Κατεβαίνω λοιπόν τη Δερβενίων και έχω δεξιά μου παρκαρισμένο αυτοκίνητο (στον πεζόδρομο πάντα) κι αριστερά μου χώρο πράσινου με παγκάκι. Μπροστά μου έχω βιαστικό οδηγό που νομίζει ότι κινείται σε εθνική οδό. Ο παπάρας, έχει την εντύπωση ότι θα κάνω στην άκρη να περάσει. Δεν κατάλαβες αγάπη μου! Βρίσκεσαι στα χωρικά μου ύδατα. ΠΑΡΑΝΟΜΑ. Περπατάω εγώ, γκαζώνει έτοιμος να περάσει από πάνω μου αυτός. Δεν έχει χώρο ρε φίλε! Έχει παρκάρει κι ο μαλάκας δίπλα, επομένως ή εγώ, ή εσύ. Δεν υπάρχει περίπτωση να υποχωρήσω. Ξέρω πολύ καλά τα δικαιώματα του πεζού στον πεζόδρομο και δε θα του περάσει. Και τα κατάφερα. Πάτησε φρένο.
"Τι θα γίνει ρε φίλε, θα περάσεις κι από πάνω μας"; Μούγγα η δικός σου. Απλά χαμογέλασε. Ή για τρελή με πέρασε, ή κατάλαβε πως έκανε μαλακία, αν και συνήθως αυτοί οι τύποι, δεν είναι σε θέση να συλλάβουν τέτοιες έννοιες.
Ανεβαίνω τη Δερβενίων. Ακούω μια μηχανή πίσω μου. Πάλι έχω από τη μια παρκαρισμένο αμάξι κι από την άλλη παγκάκι. Περπατάω στη μέση του ελεύθερου χώρου αργά και χαλαρά, φροντίζοντας να μην πηγαίνω εντελώς ευθεία, να κάνω κανένα οχταράκι, ψαχουλεύοντας συγχρόνως στην τσάντα μου, έτσι για να μπερδεύω τον τύπο από πίσω μου και να μην ξέρει από πού να προσπεράσει. Στη διασταύρωση με Χαριλάου Τρικούπη, τον ακούω να φεύγει γκαζωμένος και μου φάνηκε πως ήταν αγανακτισμένος. Κρίμα. Δεν ήρθε να μου ζητήσει τα ρέστα. Στα τσακίδια κι εσύ παπάρα!
Βαλτετσίου με Ιπποκράτους. Μονίμως ένα παρκαρισμένο αμάξι διαγωνίως στη γωνία. Να μην έχεις από πού να περάσεις. Και μηχανάκια κατά μήκος του πεζοδρομίου (άμα δεν παρκάρεις το μηχανάκι στο πεζοδρόμιο, είναι γρουσουζιά μάλλον) και δίπλα στις πρασινάδες. Αδύνατο να περάσει πεζός. Στην Αραχώβης μονίμως ένα αυτοκίνητο (όχι πάντα το ίδιο) καταλαμβάνει το πεζοδρόμιο έξω από χώρο στάθμευσης. Χώρια το ξεφόρτωμα που πέτυχα προχτές Δερβενίων και Ζωοδόχου Πηγής. Όλος ο πεζόδρομος κλειστός. Να πας από αλλού μαλάκα πεζέ, αν δε γουστάρεις να πηδάς πάνω από παγκάκια και να σκαρφαλώνεις σε δέντρα!
Και έρχεται τώρα η απορία. Παρατηρώ ότι η τροχαία φροντίζει να υπάρχει τάξη στους δρόμους. Το ίδιο και η δημοτική αστυνομία, απ' ότι έχω καταλάβει. Υπάρχει άραγε κάποιος υπεύθυνος για την τάξη στους πεζόδρομους; Αν όχι, μπορώ να το αναλάβω εγώ. Θα ήταν μεγάλη ικανοποίηση και χαρά για μένα, μια ευκαιρία να επιβάλω τον πολιτισμό στους απολίτιστους. Άντε γιατί αρκετά νεύρα έχω από μόνη μου. Τουλάχιστον να μπορώ να περπατάω ελεύθερα.

ΠΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ: Δεσποινίς ετών 39...

...ζητεί γνωριμία με κύριο, δια να μοιραστεί στιγμές, καταστάσεις και συναισθήματα.
Η υποψήφια είναι ψηλή, λυγερόκορμη, μελαχρινή με πράσινα μάτια και εντυπωσιακή εμφάνιση. Διαθέτει προίκα ανυπολόγιστης αξίας: Σαρκαστικό πνεύμα, σκοτεινό και ανελέητο χιούμορ, ζόρικο χαρακτήρα, καλή διάθεση και ικανότητα να περνάει καλά και να κάνει και τους άλλους να περνάνε το ίδιο.
Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να τα αντέξει όλα αυτά, ας χτυπήσει την πόρτα. Αν πάλι ψάχνει το κορίτσι της διπλανής πόρτας, να χτυπήσει τη διπλανή πόρτα. Απαραίτητες προϋποθέσεις:
1. Να είναι ψηλός. Ε ναι ρε πούστη μου. Άντρα θέλουμε. Όχι τσάντα για τα ψώνια. Είμαι 1.81, άμα φοράω και τακούνια, γάματο μέχρι θάνατο. Χώρια ότι οι περισσότεροι κομπλάρουν δίπλα στη δίμετρη.
2. Να έχει αξιοπρεπή εμφάνιση. Δε θα παριστάνουμε την πεντάμορφη και το τέρας!
3. Οικονομική κατάσταση, αδιάφορη, αλλά ας έχει μια δουλειά να πορεύεται, διότι δεν είμαι σε θέση να συντηρήσω κανέναν.
4. Επαγγελματικά να είναι φιλόδοξος και να δουλεύει πολύ. Εκτιμούμε ότι αν ένας άντρας πάει καλά με τη δουλειά του, τα έχει καλά και με τον εαυτό του, επομένως και με τη σύντροφό του. Συνήθως.
5. Καλλιτεχνική φύση. Δε γίνεται εμείς να πετάμε στα σύννεφα κι αυτός να είναι προσγειωμένος σε τεχνοκρατικές πεζότητες. Ασυμφωνία χαρακτήρων λέγεται αυτό. Από την άλλη εκτιμούμε ότι όποιος έχει καλλιτεχνικές ανησυχίες, έχει ξεπεράσει πολλά κόμπλεξ. Συνήθως.
6. Να έχει διάθεση να ταξιδεύει τα σαββατοκύριακα, να κάνει βόλτες άσκοπα στο κέντρο της Αθήνας, να αρέσκεται στα μικρά μπαράκια, να απεχθάνεται τα μπουζούκια, να ξενερώνει στα παραλιακά κέντρα όπου συγκεντρώνεται η μάζα και όλοι αυτοί οι γελοίοι που νομίζουν ότι εκεί μέσα θα ξεχωρίσουν, να γουστάρει τη μια μέρα παρακμή και την άλλη πολυτέλεια, να μισεί το δήθεν.
7. Να προτιμάει να ακούσει μουσική από το να στρωθεί στην τηλεόραση. Να προτιμάει το ρεμπέτικο και την τζαζ από το σκυλάδικο και τα ανώδυνα ποπ τραγουδάκια του κιλού.
8. Να αγαπάει τη μαμά του (που το θεωρώ δείγμα ευαισθησίας) αλλά όχι σε σημείο που να ζει για τη μαμά του. Να μπορεί να ζήσει το σαββατοκύριακο μακριά της, μακριά από το κυριακάτικο τραπέζι και την οικογενειακή κατάνυξη, να μη χρειάζεται να της δίνει αναφορά πού είναι και τι κάνει, να μη φοβάται να της πει ότι υπάρχει άλλη γυναίκα στη ζωή του εκτός απ' αυτήν... Ακόμα καλύτερα, η μαμά να ζει σε άλλη πόλη και να μην του λείπει η στοργή της.
9. Αν ψάχνει για νυφούλα, να πάει σε άλλο μαχαλά. Εμείς δώσαμε. Εδώ έχω να δηλώσω, και να το προσέξουν καλά οι υποψήφιοι, ότι δεν πιστεύω σε θεσμούς, επομένως ο γάμος δε θα έρθει να επιβεβαιώσει αυτό που νιώθω για τον άλλο. Γάμος χρειάζεται σε περίπτωση που κάποιοι αποφασίζουν να κάνουν παιδί, από τη μια επειδή η πολιτισμένη κοινωνία μας μόνο παιδιά που γίνονται εντός γάμου δέχεται κι από την άλλη επειδή ένα παιδί, κανονικά, χρειάζεται και τους δύο γονείς του. Εγώ παιδί έχω. Και δε θέλω άλλο. Βέβαια, σε περίπτωση που ερωτευτώ τρελά, την κάνω κι αυτή την τρέλα.
10. Τώρα που αναφέρθηκα στην περίπτωση του να ερωτευτώ τρελά, κατάλαβα ότι ξέχασα το σημαντικότερο. Να με ερωτευτεί τρελά, να είναι σε θέση να κάνει παραχωρήσεις για μένα, να με σκέφτεται σε κάθε του κίνηση, να βλέπει πράγματα ή να ζει καταστάσεις και να με θυμάται, να μου τηλεφωνεί συχνά (αυτό το τελευταίο το ξανάδαμε, αλλά ήταν προβληματική η περίπτωση γιατί όταν το έμαθε η μαμά έγινε μακελειό) να μιλάει για μένα, να ασχολείται με μένα, να δημιουργεί για μένα. Ασφαλώς, το ίδιο θα πρέπει να πάθω κι εγώ.
11. Για να μην ξεχνιόμαστε: Να μην είναι μαμάκιας. Τέλος.
12. Να μην επηρεάζεται από "φίλους". Τέλος.
13. Να έχει φίλους. Πραγματικούς.
14. Να είναι ακομπλεξάριστος.
15. Να μην είναι μαμάκιας. Το ανέφερα ξανά; Δεν πειράζει.
16. Η σοβαρότητά του, να περιορίζεται μόνο στον τρόπο που αντιμετωπίζει καταστάσεις. Αναγκαία σ' αυτή την περίπτωση. Αλλά αν την έχει και σε άλλες περιπτώσεις, βαριέμαι. Μάλλον γι' αυτό και δεν μπορώ να αντέξω με μεγαλύτερες ηλικίες.
17. Να μην είναι μίζερος. Και να έχει υπόψη του ότι θέλω να γυρνάω στο σπίτι μου και να μη βρίσκω κανέναν. Αν φτάσω στο σημείο να γυρνάω στο σπίτι και να βρίσκω κάποιον, θέλω αυτός ο κάποιος, να μην είναι καρφωμένος στην τηλεόραση και με κατεβασμένα μούτρα, γιατί θα τον πάρει και θα τον σηκώσει.
18. Σημαντικό: Να μην είναι μαμάκιας. Αν το έχω ξαναπεί, η μητέρα είναι η επανάληψη της μάθησης, ή η μάθηση είναι η επανάληψη της μητέρας; Ε, δεν ξέρω τι γίνεται με τη μητέρα και τη μάθηση, η δική του μητέρα πάντως, να μην είναι μέσα στα πόδια του. Όπως δεν είναι μέσα στα πόδια μου και η δική μου.
19. Να είναι ΑΝΤΡΑΣ. Δε γίνεται ανάμεσα στους δυο μας, να κουβαλάω εγώ τα αρχίδια. Όχι άλλο κάρβουνο, έχουμε τσουρουφλιστεί.
Με αυτές τις ελάχιστες (σε σχέση με κάτι πουτανίτσες που ζητάνε άλλα και οι μαλάκες τους τα δίνουν μην τυχόν και χάσουν το ευλογημένο μουνί), αλλά δηλωμένες απαιτήσεις, ευελπιστούμε να βρούμε κάποιον να μας αντέξει. Δεχόμεθα βιογραφικά. Με νεότερη ανακοίνωση, θα οριστεί μέρα, ώρα και τόπος, όπου θα γίνει η οντισιόν.
Ευχαριστώ.
Υ/Γ: Προβληματικά και κομπλεξικά παρακαλούνται να μην προσπαθήσουν. Υπάρχουν ειδικά ιδρύματα στα οποία μπορούν να απευθυνθούν. Κι εγώ έχω πάψει να είμαι ένα από αυτά.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΙΤΛΟ

ΕΠΕΤΕΙΑΚΟΝ

ΝΔ: Η ΧΗΡΑ ΟΙ ΧΟΙΡΟΙ ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ

Χριστέ μου! Τι τίτλος ήταν αυτός στο veto; "Η εθνική μας χήρα χωρίς μακιγιάζ". Και μόνο που το σκέφτομαι ταράζομαι. Χωρίς μακιγιάζ, δε θέλω να βλέπω ούτε εμένα τη θεά, πόσο μάλλον την Ντόρα Μπακογιάννη.
Εντάξει. Η γυναίκα, έχει κάτι μητσοτακουλίστικο. Άτιμο γονίδιο! Αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι το δημοσίευμα ήταν υπερβολικό. Είναι εντυπωσιακή γυναίκα κατά τ' άλλα. Εξάλλου, οι περισσότερες ψηλές έχουν κάποιο πρόβλημα με τα παπούτσια. Εγώ έχω πρόβλημα με τα μπατζάκια και τα μανίκια. Όλα κοντά. Από την άλλη, τι σε κόφτει ρε φίλε αν πέφτει σοβάτισμα πριν βγει; Κι εγώ το κάνω και όλες. Ναι, έτσι είμαστε εμείς τα κοριτσάκια. Αποκτάμε αυτοπεποίθηση με συγκεκριμένο τρόπο. Για τα αγοράκια πάλι είναι πιο εύκολο. Μόλις τους κάτσει κανένα καλό μουνί, αποκτούν άλλο αέρα, τέτοιο που μπορεί να τους αλλάξει και την εμφάνισή τους. Η Ντόρα είναι όπως όλα τα κορίτσια. Και καλά κάνει.
Τώρα βέβαια, σχετικά με τις αναφορές του δημοσιεύματος στον πολιτικό της βίο, δεν έχω να σχολιάσω. Αλλά τα προσωπικά, αφορούν την ίδια και κανέναν άλλο.
Η Ντόρα λοιπόν, μετά από αυτό προσέφυγε στη δικαιοσύνη και με το δίκιο της.
Πάντως από όλα αυτά, διαπιστώνουμε ότι είναι μια ωραία ατμόσφαιρα εκεί στη ΝΔ. Σφαγή μανούλαμ! Είναι τέτοιες οι αγάπες μεταξύ τους, που η διαφορά τους με το ΠΑΣΟΚ έφτασε στο 20%. Οι υποστηρικτές της Ντόρας, μάλλον δεν είναι διατεθειμένοι να ανεχτούν ΝΔ με Σαμαρά και αντιστρόφως. Ο Ψωμιάδης απευθύνει έκκληση για ενότητα. Να δεις που αν δεν προκύψουν δύο κόμματα μετά από αυτές τις εκλογές, θα είναι έργο του Ψωμιάδη.
Γι' αυτό φίλε νεοδημοκράτη, αν αγαπάς το κόμμα σου, κάνε τη σωστή κίνηση. Κανείς δεν τα έβαλε με τον Πανίκα. Κι αυτός σε κανέναν δεν επιτέθηκε. Αγωνίζεται με έντιμα μέσα. Με το χαρακτήρα του και το δυναμισμό του. Με όλα τα προσόντα που διαθέτει και τον καθιστούν καλύτερο από τους άλλους. Και το λέω και το πιστεύω. Ψήφισέ τον λοιπόν, για να σωθεί το κόμμα.

ΖΑΜΠΟΝΑΚΙΑΣ. ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΩΤΣΑΡΙΔΗ. (ΔΗΛΩΝΩ ΖΑΜΠΟΝΟΜΑΓΝΗΤΗΣ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΥΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ).

Παιδεύτηκε που η κυρά Οφηλία. Τι εξετάσεις. Τι γιατροί . Περνάγανε τα χρόνια κι ο κυρ Χρυσόστομος διάδοχο δεν έβλεπε . Ρεζίλι είχε γίνει . Πώς να ζητήσει τους τόκους από τους οφειλέτες του? Πώς να πουλήσει τα κατεσχέμενα διαμερίσματα .Πως να τάξει για δεύτερο όροφο τα υπόγεια? Και να θυμηθήκαν την Παναγιά του χωριού του κυρ. Χρυσοστόμου . Τάμα κάνανε . Κι αύξησε ο Χρυσοστομος τους τόκους να γίνει τάμα τρανό. Κι έπιασε. Κι η κυρά Οφηλια το γέννησε. Ναι το γέννησε. Τον διάδοχο, τον κανακάρη, τον μονογενή . Στα ωπα ωπα, μην του λείψει τίποτε. Με το κουτάλι τον ταΐζε, να γίνει δυνατό το παιδί, μην αρρωστήσει ντε .Κι αυτό, φτου του , το καμάρι μου δεν έλεγε όχι. Όλο το φαί κάτω. Έφτασε να πάει σχολείο , και πήγε ,με οδύνη της κυρά Οφηλίας. Πως θα λείπει το παιδί τόσες ώρες? Τι θα τρώει? Κι έμενε κανακάρης μέσα στα διαλείμματα , να φάει το χρυσό μου ότι του έβαζε η μαμά στο καλαθάκι του .Αχουτοοοοοοοοοοοοοοοοο . Είχε γίνει ο περίγελως του σχολείου. Το μαλάκας είχε αντικαταστήσει το όνομα του. Είδε και αποείδε ο έρμος ο κανακάρης να κάνει έναν φίλο , μια φίλη. Μπαααααααα ούτε τον πλησίαζαν . Μεγάλωσε ο μπούλης και πήγε γυμνάσιο . Όχι ότι το τελείωσε. Ούτε στρατό πήγε. Έχασε η πατρίδα έναν ακοίμητο ο φρουρό , αλλά κέρδισε πέντε μερίδες συσσίτιο .Κι έτσι για να κάνει κανα φίλο ακολούθησε τα ρεμάλια του σχολείου . Αλλά τι μαγκιές να κάνει ο δόλιος? Γι αυτόν η μαγκιά ήταν βουνό θεόρατο . Φοβόταν ακόμη και να ρίξει ένα μπουγέλο, όπως φοβόταν τα αεροπλάνα, τα πλοία, το ύψος . Με τα φράγκα, που του έδιναν για χαρτζιλίκι , αγόρασε λίγη μαγκιά. Στις πουτάνες η παρέα ?τα φράγκα ο κανακάρης. Χασισάκι η παρέα ? τα φράγκα πάλι ο μονογενής . Δεν το άντεχε να τον έχουν όλοι στην άκρια. Να μην τον κάνουν παρέα, Να τον φωνάζουν ζαμπονάκια , μια και καταβρόχθιζε 3 ζαμπονοτυρόπιττες στην καθισιά του. Μεγάλωσε που λέτε η κουραδομηχανή . Γυναίκα? Ε θα του έβρισκε η μαμά, τα ξαδέλφια , το σόι .Θα μου πείτε δύσκολο . Ε, τα φράγκα τα κανονίζουν όλα !!!!!!! Κι ας λένε παπαριές οι φεμινίστριες . Και ευρέθη γυνή. Έλα μωρέ, ένα σπίτι θα του έχτιζε ο μπαμπάς, θα έβαζε κι εντοιχισμένη κουζίνα και η κυρά Οφηλία να μένει μαζί να ταΐζει το κανακάρη, όχι να τρώγει όλο ζαμπονοτυρόπιττες το παιδί και σιγά μην δεν εύρισκε σύζυγο .
Άντε τώρα. Τι άλλο μένει? Ένα παιδί .Εδώ τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Η παραγωγή σπέρματος , ως φαίνεται είναι αντιστρόφως ανάλογη με το λίπος του παραγωγού.
Και τελικά το γέννησε χωρίς τάμα. Ναι το γέννησε. Τον διάδοχο, τον κανακάρη, τον μονογενή . Στα ωπα ωπα, μην του λείψει τίποτε. Με το κουτάλι τον ταΐζε, να γίνει δυνατό το παιδί, μην αρρωστήσει ντε .Κι αυτό, φτου του , το καμάρι μου δεν έλεγε όχι. Όλο το φαί κάτω. Έφτασε ………………………….
Και φρόντισαν γι αυτό η κυρά Οφηλία κι ο κυρ Χρυσόστομος .
Γιατί , ποιος άλλος θα μεγάλωνε το παιδί?
Εδώ ο κυρ Χρυσόστομος κουμαντάριζε τόσους οφειλέτες δεν θα τα κατάφερνε με ένα τόσο δα σκατούλι?
Αφού γεννήθηκε ο μονογενής ο Β΄ τον ανέλαβαν αμέσως. Αυτοί ήξεραν να μεγαλώνουν παιδιά!!!!!!!!!!!
Τι κι αν ο μονογενής τους , τους βγήκε , αγράμματος, τεμπέλαρος, υπέρβαρος κι επιρρεπής .......... στις ουσίες?
Αυτοί δεν έφταιγαν. Τον μεγάλωσαν , κατά πως έπρεπε . Οι κακές παρέες . Ναι αυτές πάντα φταίνε, όπως η κακιά στιγμή κακιά ώρα , όπως της κακιάς ψωλής η τρίχα της φταίει.!!!!!!
Παραπέταξαν λοιπόν την νύφη σ΄ ένα δωμάτιο 3ης κατηγορίας μαζί με άλλες 5 λεχώνες. Της πέταξαν κι ένα κουτί εργολάβους να κεράσει τους 2-3 επισκέπτες, .Ε ,πόσες μέρες μέρες θα καθόταν στο μαιευτήριο? Ήθελε και πολυτέλειες η βλάχα ? Εξάλλου ο κανακάρης τους το έκανε το παιδί !!!!!!!! . Κι ο κανακάρης σιγά μην πάτησε στο μαιευτήριο. Μόνο την γέννα λίγο και μετά με τη παρέα του .
Κι αυτοί περίμεναν ώρα την ώρα να πάρουν τον εγγονό από το μαιευτήριο .Μάλλον λάθος , τον κανακάρη του κανακάρη .Με τιμές και δόξες. Είχαν χαράξει και την διαδρομή από το μαιευτήριο στο σπίτι . Με κορναρίσματα να δουν οι γειτονες τι γιο έβγαλε ο γιος τους.
Τέρμα, θα τον μεγάλωναν μόνο αυτοί .

Kι εγώ παρατηρητής τέτοιων ιστοριών, απλά θα επιβεβαιώνω την εξέλιξη, που έχω προβλέψει , συνταιριάζοντας πολλές ιστορίες , που έχω κατά νου .Ούτε με λύπη, ούτε με χαρά. Με το πληκτικό ενδιαφέρον, που δείχνει ένας φτωχός υπάλληλος -συγγραφέας του ετήσιου Καζαμία.