Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011

Το γουρούνι της ζωής μου


Ποτέ μην υποτιμάς ένα χώρο. Το έκανα και άλλαξα γνώμη.
Καθόμουν ένα απόγευμα με μια παρέα στο Φίλιον. Στον ίδιο χώρο, σύσσωμο το ΚΑΠΗ του Κολωνακίου. Βαρεμάρα.
Με παρηγορούσε μόνο ότι αυτό το μέρος θα μπορούσε να είναι το κέντρο του κόσμου. Ό,τι θες περνάει από κει. Να έχεις μάτια να βλέπεις και αυτιά ν’ ακούς.
Εκείνο το απόγευμα πέρασε Εκείνος. Πρώτα εμφανίστηκε ο φίλος του.
Κοίταξα την Ελισάβετ δίπλα μου που δεν της ξεφεύγουν κάτι τέτοια και γέλασα. Μόλις δει πλανόδιο με άχρηστα γκατζετάκια, παθαίνει μια ταραχή και τα θέλει όλα... eyedoll.gr

Η βιτρίνα και η πείνα


Πρώτα πρώτα, αυτό το «γιορτάΖΕΙ» δεν είναι καθόλου πρωτότυπο. Έχω βαρεθεί να το βλέπω, χρόνια τώρα, να το χρησιμοποιούν ταυτίζοντας προϊόντα, υπηρεσίες και καταστάσεις με τη ζωή. Και να υπάρχει ζωή, το δέχεσαι. Αλλά σε μια πόλη σαν την Αθήνα, θα ταίριαζε περισσότερο το «η Αθήνα πενθεί και τιμά τα θύματά της» από το να κάνουμε τόσο αγωνιώδεις προσπάθειες για την προσωρινή, αν όχι εικονική ανάστασή τους λόγω εορτών... travelvoice.gr

Εκτεθείτε ανεπανόρθωτα


Έχω πάει σε πολλές εκθέσεις, αλλά στη Philoxenia δεν είχε τύχει μέχρι τώρα. Με πήρε η κυρία διευθύντρια, που είναι χρόνια στο χώρο, από το χέρι και μου είπε: «Έλα να γνωρίσεις τον καινούργιο σου κόσμο, όλο μαζί κι από κοντά».
Φανταζόμουν ότι θα βρεθώ στο μαγικό κόσμο του τουρισμού, όπου δε θα ξέρω πού να πρωτοκοιτάξω και πού να βρω να αποθηκεύσω τόση πληροφορία που θα συλλέξω... travelvoice.gr

Καλώς ήρθε το ευρώ


Άντε πάλι να κάνεις μετατροπές τα ευρώ σε δραχμές. Είδαμε και πάθαμε μέχρι να συνηθίσουμε το ευρωπαϊκό νόμισμα. Στο τέλος καταλήξαμε στη στρογγυλοποίηση. Αντικαταστήσαμε τις 100 δραχμές με το ευρώ και ησυχάσαμε. Αναρωτιέμαι, αν επιστρέψουμε στη δραχμή, το μικρό μπουκάλι το νερό θα εξακολουθεί να κάνει 50 δραχμές όπως τότε, που ξαφνικά το πενηντάρικο έγινε πενηντάλεπτο; Τώρα βέβαια, μπορεί να φτάσει και στις 50.000. Ποτέ μην υποτιμάς μια υποτίμηση.
Δεν είναι δικά μου σενάρια αυτά. Όχι πως δεν πέρασαν από το άρρωστο μυαλό μου, αλλά ήρθε η πραγματικότητα και απέδειξε ότι δεν είναι τόσο άρρωστο... travelvoice.gr

Αθλητισμός, άθλος και αθλιότητα

Όταν κάποιος θέλει να παρακολουθήσει κάποιον, φοράει καμπαρντίνα, καπέλο και μαύρα γυαλιά και (λέμε τώρα) περνάει απαρατήρητος. Όταν κάποιος συμμετέχει σε αθλητικό γεγονός, ντύνεται αθληταράς. Μαύρο ελαστικό αθλητικό σύνολο, πορτοκαλί πατούμενο ασορτί με το χρώμα των ακουστικών και το γυαλί αεροτομή, γιατί ένα σπιντ το έχεις, ο φιτ ο άνθρωπος... travelvoice.gr

Ούτε φασίστες – ούτε κομμουνιστές… Απλώς… μαλάκες!


Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα μόλις άκουσα τον Πάγκαλο να μιλάει σε γαλλική εκπομπή, ήταν το πόσο ωραία το δουλεύει το γαλλικό. Με αξάν Παριζιάνου. Εντυπωσιάστηκα. Ακουγόταν σχεδόν πολιτισμένος.
Εκεί που έλεγα ότι δε γίνονται αυτά τα πράγματα, τσουπ! ξύπνησε ο Πάγκαλος που όλοι αγαπήσαμε. Έγινε αναφορά στους αγανακτισμένους, αγανάκτησε ο άνθρωπος, με το δίκιο του κατέβασε καντήλια... tsantiri.gr

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου 2011

Η μόδα και η ρόδα. Αυτή που γυρίζει.

Αχ, Λάκη μου. Πού να το 'ξερες ότι από τον Διογένη όπου γλεντοκοπούσες, θα βρισκόσουν κλεισμένος σε πιθάρι. Ούτε καν απ' τα σαλόνια στα αλώνια.
Είναι τραγικό. Να γλεντάς αμέριμνος, ξοδεύοντας τα λεφτά που χρωστάς σε δημόσιο και ιδιώτες, έτσι, για να κινείται η αγορά της νύχτας, και να γυρνάς επίσης αμέριμνος στο σπίτι σου τα ξημερώματα και να σου έρχονται εκείνοι οι ξεπεσμένοι τύποι και να σε συλλαμβάνουν. Και το χειρότερο, να λες το περίφημο "ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε" και να μη δίνουν σημασία.
Αλλά κι εσύ, βρε μάνα μου, φέσωσες το σύμπαν και το διασκέδαζες με τόση άνεση; Δεν είχες μάθει ότι σε ψάχνουν οι φεσωμένοι; Δεν είχες υποψιαστεί τίποτα, να τα μαζέψεις και να φύγεις, να στήσεις την ίδια πετυχημένη καριέρα και στο εξωτερικό; Ή μήπως εκεί δεν πιάνουν αυτά τα κόλπα;
Αχ, Λάκη μου. Ξέρω. Ήταν η κακιά στιγμή. Γι' αυτό κι εγώ, έτσι, ως ένδειξη διαμαρτυρίας, θα κάψω όλα μου τα Burberry στη μέση της πλατείας Κολωνακίου. Θα σκίσω όλα μου τα D&G. Το Κολωνάκι δε θα είναι πια το ίδιο χωρίς εσένα. Η Μύκονος δεν έχει λόγο ύπαρξης μετά την τραγωδία σου. Μαύρα Χριστούγεννα θα κάνουμε, Λάκη μου. Κανένα πάρτι δε θα έχει επιτυχία, αν δεν είσαι κι εσύ μέσα. Δε θα μου κατεβαίνει η σαμπάνια και το foie gras.
Δε σου ταιριάζει, Λάκη μου, η φυλακή. Αυτή είναι για κάτι ρεμάλια αναρχικούς που διαμαρτύρονται για το χάλι της χώρας. Χάλι στο οποίο φτάσαμε γιατί πολλοί σαν εσένα κερδοσκοπούν και δεν πληρώνουν, Λάκη μου.
Αλλά μην ανησυχείς. Θα βρεις κι άλλους σαν εσένα εκεί μέσα. Τώρα που πήραν φόρα και άρχισαν οι συλλήψεις των καθωσπρέπει επιχειρηματιών, που ελπίζω να ακολουθήσει και η δήμευση των περιουσιών τους, εμείς, το φανατικό σου κοινό, είμαστε πιο ήσυχοι. Θα σας μαζέψουν όλους μαζί στο ίδιο κλουβί και μετά ελπίζω να σας βγάλουν μια βόλτα στην πόλη για να σας δείξουμε τη συμπαράστασή μας με τις ροχάλες μας.
Όλα τα καλά παιδιά μαζί. Γιατί μαζί τα φάγατε. Και ΜΑΣ φάγατε.