ΒΑΘΙΕΣ ΑΝΑΣΕΣ (ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΙ)

Ε όχι κύριε υπουργέ της προστασίας! Αυτό που σχεδιάζετε είναι απαράδεκτο! Άντε εντάξει, να δεχτώ να βλέπω αστυνομικό με τα διακριτικά του, άντε να ανεχτώ την πρόθεσή σας να εξαταστεί ο τραυματισμός της διαδηλώτριας από ξένοιστο καβαλάρη της ομάδας Δ, Ε, Ζ, Η... δε θυμάμαι ποια ακριβώς. Αλλά το να ρίχνετε νερό με τη μάνικα ή χρωματοσφαίρες αντί για δακρυγόνα, Ε ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΕΧΟΜΑΙ!
Αμάν έκανε να κλάψει λίγο το μάτι μου. Να νιώσω μια συγκίνηση κι εγώ η αναίσθητη γουρούνα! Κατέβαινα στις συγκεντρώσεις με την ελπίδα να τρέξει το δάκρυ στο ρόδινο μάγουλό μου. Και τώρα μου τα χαλάς; Ε όχι! Με πνίγει το δίκιο και το καταγγέλω!
Ευτυχώς δηλαδή που έχουμε τα σκουπίδια και μπορούμε να παίρνουμε τις τζούρες μας και να γεμίζουν τα πνευμόνια μας μπόχα και δυσωδία. Αριστούργημα η εικόνα. Υπάρχει σχήμα και χρώμα σε κάθε γωνιά της Αθήνας. Υπάρχει ομορφιά. Λειτουργούν οι αισθήσεις. Απορώ πάντως με τον κόσμο. Αφού βλέπεις κυρά μου, το πεζοδρόμιο δε χωράει άλλα, έχουν σκαρφαλώσει οι σακούλες στον τοίχο, ο δρόμος έχει κλείσει και δε χωράει ούτε δίκυκλο να περάσει, τι τη ρίχνεις τη σακούλα με τα σκουπίδια; Τι θα πάθεις αν την αφήσεις στο μπαλκόνι σου για λίγες μέρες; Χειμώνας είναι. Δε θα μαζευτούν σκουλήκια. Δε θα σου βρωμίσει. Και δε βγαίνεις και στο μπαλκόνι σου μωρή προκομμένη! Το μπαλκόνι είναι το σπίτι μας όμως, ενώ η γωνία έξω από το σπίτι μας, δε μας ανήκει, δεν τη βλέπουμε, δεν τη μυρίζουμε, δεν τη ζούμε. Η εικόνα της Αθήνας, μόνο πολιτισμό δε δείχνει. Οι φωτογραφίες είναι από το πολιτισμένο Κολωνάκι. Εκεί όπου οι νοικοκυρές έχουν ψηλά τις μύτες, που όλες έχουν σπίτια που λάμπουν κι όλα τα μαγαζιά, είναι εξίσου λαμπερά.
Βρε ουστ κοπρίτες!

ΑΝΗΣΥΧΙΕΣ...

Αχ Λέλα μου! Δεν μπορούν να βάλουν σε τάξη τα σπίτια τους και θέλουν να κυβερνήσουν και τη χώρα! Και έχει ο πατέρας τέτοιο αξίωμα στη βουλή και τα παιδιά στην αλητεία και στην τρομοκρατία. Απορώ ποιος τους ψηφίζει. Αλλά θα μου πεις και το ΠΑΣΟΚ η τρομοκρατία το γέννησε. Εμείς αγάπη μου, είμαστε από τα Σέρρας, Καραμανλικοί από γεννησιμιού μας. Έχουμε αρχές εμείς. Βέβαια! Ζήτω η Ελλάδα, ζήτω η θρησκεία!
...Εκεί έφτιαχναν τις μολότοφ με τις οποίες είχαν σκοπό να διαταράξουν τη γαλήνη μας οι αλήτες! Και προκηρύξεις είχαν με αναρχικό περιεχόμενο!... Τι; Όχι δεν ήταν τρομοκρατικό. Αλλά έτσι γίνεται. Ξεκινάνε αναρχικοί και αντιεξουσιαστές και καταλήγουν τρομοκράτες. Πολύ θέλει; Τώρα φτιάχνουν μολότοφ, αύριο θα βγουν με τα καλάσνικοφ και θα χτυπάνε αθώα θύματα... Όχι Λέλα μου, έτσι είναι. Ήταν οργανωμένο έγκλημα.
...Και θα 'ρθει εμένα και θα μου πει ο Νιώτης, ότι το ρεσάλτο δεν ήταν γιάφκα κι ότι τα μπουκάλια ήταν για ανακύκλωση. Άμα του λένε τέτοια τα παιδιά του κι αυτός τα πιστεύει, ε τότε φταίμε εμείς που ακόμα τον ανεχόμαστε στη βουλή χρυσή μου! Κι όλοι αυτοί οι γονείς που αφήνουν τα παιδιά τους να βγαίνουν στους δρόμους, είναι ασυγχώρητοι Λέλα μου. Άμα ξεκινούν έτσι τώρα στο σχολείο, όταν μεγαλώσουν θα γίνουν κι αυτά αναρχικοί και τρομοκράτες. Μα δεν έχουν γονείς να τα μαζέψουν από την κατρακύλα; Α όχι, εμένα τα παιδιά μου δεν ασχολούνται μ' αυτά. Πηγαίνουν στο σχολείο τους κανονικά για μάθημα. Κι ας τα λένε ρουφιανάκια. Καλύτερα ρουφιανάκια, παρά αλητάκια.
...Αμ το άλλο το είδες; Που πήγαιναν να ρίξουν τους αστυνομικούς από τις μηχανές τους;... Όχι Λέλα μου το είδα καθαρά στο πλάνο. Περνούσε αμέριμνος ανάμεσα από τους διαδηλωτές, προφανώς γιατί έχασε το δρόμο από την ταραχή του και πήγε να τον ρίξει, αλλά ο νόμος της φυσικής αγάπη μου έφερε το αντίθετο αποτέλεσμα... Όχι χρυσή μου έτσι είναι.
...Αχ Λέλα μου, είμαι αναστατωμένη. Κι όσο σκέφτομαι ότι αυτοί οι αλήτες πέρυσι τα έκαναν όλα για να ρίξουν την κυβέρνηση... Ευτυχώς που στην αστυνομία, ακόμα κάνουν κουμάντο οι δικοί μας. Και ευτυχώς δηλαδή που κι ο αρμόδιος υπουργός, συνεχίζει την πολιτική της δικής μας κυβέρνησης. Τώρα όμως, όλα είναι υπό έλεγχο. Μπορώ να κοιμηθώ ήσυχη.
...Και όχι Λέλα μου, δεν κοιμάμαι όρθια!

ΕΜΠΟΛΕΜΗ ΖΩΝΗ

Είμαι σε αναμονή όπως όλοι. Όπως μας έχουν προϊδεάσει τα ΜΜΕ. Ευτυχώς δεν έχω τηλεόραση να παρακολουθώ το παραλήρημα και να ταράζομαι. Αν και τώρα που το σκέφτομαι, εκνευρίζομαι είναι ο σωστός όρος. Σε μένα τουλάχιστον, δεν πιάνει το κόλπο. Είναι οι μέρες που τα ΜΜΕ, ωσάν αρπακτικά, περιμένουν να βρουν τροφή στις μεγαλειώδεις καταστροφές που ελπίζουν να συμβούν. Δεν ξέρω γιατί πετούσε πάνω από τα Εξάρχεια και τι σκατά κατέγραφε στις δύο η ώρα τη νύχτα το γαμημένο τους ελικόπτερο. Να υποθέσω ότι ήλπιζε να καεί το πολυτεχνείο μέσα στη νύχτα και να καταγράψει το γεγονός;
Η αλήθεια είναι ότι η Αθήνα είναι γεμάτη εύφλεκτα υλικά αυτές τις μέρες. Δέκα χιλιάδες μπάτσοι και (υπολογίζω) δέκα χιλιάδες τόνοι σκουπίδια. Αν πάρουν φωτιά, κάηκε η γούνα μας. Ευτυχώς είναι και η βροχή που θα τη σβήσει.
Όλοι, ΜΜΕ και αστυνομία δηλαδή, έχουν τις έγκυρες πληροφορίες τους για σχεδιαζόμενα επεισόδια από αντιεξουσιαστές, τους οποίους μάλιστα χρηματοδοτούν διάφορες λέρες που είναι χωμένες στις φυλακές, για αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου. Κι εμείς δηλαδή, πρέπει να πιστέψουμε ότι αυτοί που διεκδικούν με αγώνες μια καλύτερη κοινωνία, λειτουργούν μ' αυτόν τον τρόπο. Ο κάθε νοήμων άνθρωπος, είναι σε θέση να καταλάβει ποιοι είναι σε θέση να χρηματοδοτήσουν ποιους, για να παρέχεται άρτος και θέαμα στο τηλεοπτικό κοινό. Τους είδαμε και πέρυσι άλλωστε τους κουκουλοφόρους.
Και αφού έχουν τρομοκρατήσει τον κόσμο κι έχουν αδειάσει το κέντρο, μπορούν να εγκατασταθούν και να καταγράψουν με ευκολία το θέατρο που θα στηθεί. Είμαι σίγουρη ότι ο κόσμος που θα πάει στις συγκεντρώσεις, θα θέλει απλά να διαμαρτυρηθεί. Για όσα έγιναν και για όσα εξακολουθούν να συμβαίνουν ενώ δε θα έπρεπε. Δεν είναι τρομοκράτες.Δεν είναι καν χούλιγκανς. Πολίτες είναι. Και ξέρουν για ποιο λόγο αγωνίζονται. Αλλού είναι η τρομοκρατία. Είναι αυτή που θα κάνει τόσο κόσμο να φοβάται να πλησιάσει στο κέντρο. Ήδη μου το έχουν πει πολλοί. Εγώ όμως, δε θα μετακομίσω. Θα πηγαίνω στο σπίτι μου, στην καρδιά της εμπόλεμης ζώνης, όπως κάθε μέρα. Μπορεί να νιώσω καμιά συγκίνηση από τα δακρυγόνα, αλλά είμαι σίγουρη, ότι κανένας συνειδητοποιημένος αντιεξουσιαστής δε θα βρεθεί στο δρόμο μου να λεηλατεί οτιδήποτε. Κι ελπίζω τα αρπακτικά των ΜΜΕ να φύγουν με άδεια χέρια από τις συγκεντρώσεις.
Για οτιδήποτε νεότερο από το μέτωπο, κυκλοφορώ (και δεν οπλοφορώ) στη Ζωοδόχου Πηγής.
(Βοήθειά μας)...

Ας ροκάρουμε και λίγο...

...πριν πάμε για άλλα.

...στα τραγούδια που (έμαθες να) ακούς... δε με σβήνει κανένας...
ωραία πράγματα!

Η Kats-woman συμβουλεύει! (2)

Να 'μαι πάλι εδώ, έτοιμη να σώσω αθώα θύματα με τις συμβουλές μου. Μόλις είδε ο φίλος μας ο Γιάννης ότι υπερασπιζόμαστε και ανυποψίαστα αγόρια, θύματα γυναικείας πουτανιάς, έσπευσε να μας ενημερώσει για την κατάστασή του και να ζητήσει τη βοήθειά μας. Ακολουθεί η επιστολή του.
Αγαπητή Kats-woman
“Διάβασα με προσοχή την προηγούμενη συμβουλή που δώσατε στη Μαρία και ομολογώ ότι ταράχτηκα. Κάπως έτσι λειτούργησε και η Ελένη. Με την οποία είμαστε μαζί εννέα μήνες. Εντάξει, δεν μπορώ να πω ότι πήρα δάνεια για να την κυκλοφορήσω, τα είχα τα φράγκα ούτως ή άλλως. Αλλά νομίζω ότι το εκμεταλλεύτηκε. Διαπιστώνω ότι κάπως έτσι λειτούργησε. Και υποψιάζομαι ότι με θέλει για τα λεφτά μου και απλά για να περνάει καλά. Τελικά δεν είμαι και σίγουρος ότι ενδιαφέρεται πραγματικά για μένα. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος που δε διαμαρτυρήθηκε ποτέ για τίποτα. Δεν γκρίνιαξε ποτέ. Ούτε όταν έλειπα για πολλές μέρες για δουλειές εκτός Αθηνών. Απλά έλεγε στο τηλέφωνο: “Ναι κι εμένα μου λείπεις. Τι θα μου φέρεις από το Λονδίνο”; Και πάντα επέστρεφα με δώρα. Μου φαίνεται ότι αυτά τα περίμενε με μεγαλύτερη αγωνία. Ναι. Τώρα που το σκέφτομαι, ήταν εντελώς αδιάφορη. Μόνο πού θα πάμε και πώς θα περάσουμε καλά. Και επειδή έδωσα τόσα, και υλικά και ψυχικά, δε θέλω να την αφήσω. Το θέμα είναι ότι δεν πήρα τίποτα. Το χειρότερο είναι ότι σε μία εβδομάδα παντρευόμαστε. Φοβάμαι ότι μετά το γάμο, και αφού θα έχει δέσει το γάιδαρό της, θα γίνω μηχανή για να ικανοποιώ τη μεγαλομανία της. Και να φανταστείς ότι πριν τη γνωρίσω, ήμουν με μια κοπέλα με την εντελώς αντίθετη συμπεριφορά, που τη θεωρούσα πιεστική. Δε θέλω να αντιμετωπίσω την αδιαφορία της για ολόκληρη τη ζωή μου. Προλαβαίνω ν' αλλάξω κάτι;
Βοηθήστε με σας παρακαλώ!”
Αχ Γιάννη μου! Τι να σου πω τώρα, που σαράντα πέντε Γιάννηδες ενός κοκόρου γνώση. Αποφάσισε: Ή θα τη λουστείς, ή θα το τελειώσεις. Λυπάσαι όσα ξόδεψες ή το ότι ξοδεύεσαι; Αν λυπάσαι τα έξοδα που έκανες για να την ικανοποιήσεις ή και τα έξοδα του γάμου (και φαντάζομαι ότι ο γάμος που ταιριάζει στην καλή σου, είναι αρκετά ακριβός) κάτσε και ζήσε αναξιοπρεπώς μαζί της. Σε προειδοποιώ. Σε λίγο καιρό, θα την ταράξεις στο κέρατο. Ή θα την κερατώνεις με τίποτα βίζιτες για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο, ή θα καταλήξεις με καμιά παράλληλη σχέση, έτσι γιατί θα θέλεις να γεμίσεις και τα συναισθηματικά σου κενά και θα έχετε πρόβλημα όλοι σας. Κι αν κάνετε και παιδί, βάι χαλιμιζέ που λένε και στο χωριό μου. Αν αποφασίσεις να σταματήσεις να ξοδεύεις τον εαυτό σου, σταμάτα και την καταστροφή σου τώρα. Ακύρωσε το γάμο. Και ετοιμάσου να δεις το άλλο της πρόσωπο. Αυτό που θα έβλεπες κατά τη διάρκεια του γάμου. Θα σε κυνηγήσει ανελέητα, να το θυμάσαι αυτό. Διότι όλες της οι ξαδέρφες και οι φίλες, τη θεωρούσαν τυχερή που βρήκε ένα μαλάκα σας εσένα και τη ζηλεύουν. Ενώ τώρα θα τη χλευάζουν και θα γελάνε πίσω από την πλάτη της.
Ελπίζω πάντως να σου έγινε μάθημα αυτό που έπαθες. Τα ήθελε κι εσένα ο κώλος σου. Τέτοιοι είστε όλοι. Εκλαμβάνετε την αδιαφορία, σαν καλοσυνάτο και ήρεμο χαρακτήρα. Μόλις δείτε μουγκή γκόμενα, πιστεύετε ότι θα περάσετε μια ήσυχη ζωή μαζί της. Κι άμα σας το παίξει και παρθένα, του τύπου “να ξέρεις ότι εγώ δεν είμαι για περιπέτειες και ποια νομίζεις ότι είμαι” είστε σίγουροι ότι το ήθος θα βασιλεύει στην κοινή σας πορεία.
Βρε άντε τράβα να δεις αν έρχομαι!

Η Kats-woman συμβουλεύει!

Μας βλέπουν τα κορίτσια να ασχολούμαστε με τον κώδικα γυναικείας πουτανιάς και θέλουν να μάθουν περισσότερα. Εμείς δε χαλάμε χατίρια. Είμαστε εδώ για να καθοδηγούμε ανυποψίαστες κορασίδες, ανίκανες να λειτουργήσουν με πουτανιά, αλλά και αθώα αγόρια, τα οποία έχουν πέσει θύματά της. Αν και τα αγόρια, όπως διαπιστώνω, μόνο στην πουτανιά ανταποκρίνονται. Οπότε καλά να πάθουν.
Μας έστειλε η φίλη αναγνώστρια Μαρία την κάτωθι επιστολή.
"Αγαπητή Kats-woman, είμαι τριάντα ετών και πριν έξι μήνες γνώρισα ένα νέο και ωραίο και έξυπνο και καλοσυνάτο και όλα τα καλά. Παρά το ότι δείχνει ενθουσιασμένος μαζί μου, να φανταστείς κάθε μία ώρα μου τηλεφωνεί, έτσι ν' ακούσει τη φωνή μου, μου λέει ότι με αγαπάει κι ότι με λατρεύει και άλλα τέτοια ενθαρρυντικά, διαπιστώνω ότι μόνο στα λόγια φαίνεται η αγάπη του. Δε δείχνει το παραμικρό ενδιαφέρον για τα θέματα που με απασχολούν. Ούτε καν με ακούει. Από την άλλη, έχω βαρεθεί ν' ακούω τα δικά του. Από τα προβλήματα της δουλειάς του, μέχρι τα νέα της μαμάς του. Νομίζω ότι με έβαλε σε ένα τριπάκι, να τον θεωρώ ως το κέντρο του κόσμου. Έχω ήδη ασχοληθεί πολύ μαζί του. Τον φρόντισα, τον έντυσα, του έκανα δίαιτα, τον πήγα στο κομμωτήριο, με λίγα λόγια, τον έκανα γκόμενο και ξέχασα ότι υπάρχω κι εγώ. Αυτός θυμάται ότι υπάρχω, όταν δε βγαίνει με τους φίλους του (που πάντα μ' αυτούς βγαίνει) και όταν χρειάζεται σεξ. Τι λάθος έκανα; Μπορώ να το διορθώσω;
Ευχαριστώ"
Και έρχομαι εγώ τώρα και ερωτώ. Τι να σου κάνω εγώ τώρα Μαρία μου έτσι που τα σκάτωσες; Έπρεπε από την αρχή να του δείξεις ότι αξίζεις πολλά. Τον έχεις κακομάθει. Έδωσες χωρίς να πάρεις. Το φέρσιμό του απέναντί σου, έπρεπε να το διαμορφώσεις από την πρώτη εβδομάδα. Να του δείξεις τι αξίζεις βρε παιδί μου. Τώρα δεν μπορείς να σώσεις τίποτα, αλλά φρόντισε να ακολουθήσεις τις συμβουλές μου στον επόμενο. Αυτόν στείλ' τον στους φίλους του. Ε και αφού τα κάνει όλα μαζί τους και εσένα σε θυμάται όταν θέλει σεξ, ας κάνει και το σεξ με τους φίλους του!
Βγαίνεις λοιπόν με τον επόμενο και αποφασίζετε ότι θέλετε να ξαναβρεθείτε. Πρόσεξε πού θα πάτε. Μη δεχτείς σε καμία περίπτωση φαγητό σε φτηνομάγαζο. Σούσι από Χίλτον και πάνω. Δε σου αρέσει το σούσι; Θα το φας και μετά θα πας να το ξεράσεις. Όχι αγάπη μου, δε θα σκεφτείς την τσέπη του. Θα εκτιμήσει τη σχέση σας, μόνο αν την πληρώσει ακριβά. Μέσα στην εβδομάδα, θα του προτείνεις ηρωική έξοδο στα μπουζούκια. Γιατί έτσι, θέλεις να κάνεις ζημιές. Δε σου αρέσουν τα μπουζούκια; Να βάλεις ωτοασπίδες αγάπη μου και να τα ανεχτείς. Κι αυτός να πάρει δάνειο για να σε φέρει βόλτα. Άμα δεν αφήσει το τριχίλιαρο στη λουλουδού, πέρνα αμέσως στον επόμενο.
Την επόμενη εβδομάδα θα πάτε στα μαγαζιά, όχι για να τον ντύσεις. Αυτά που ήξερες να τα ξεχάσεις. Άφησέ τον να κυκλοφορεί όπως είναι. Όσο πιο γραφική είναι η εμφάνισή του, τόσο το καλύτερο για σένα. Άμα τον κάνεις γκόμενο, αποκτάει αυτοπεποίθηση, παίρνουν τα μυαλά του αέρα κι άντε να τον μαζέψεις. Τον πηγαίνεις λοιπόν στη Βουκουρεστίου. Μπροστά στη βιτρίνα του LV σε πιάνει μελαγχολία.
"Αχ αυτή η τσάντα, πόσο θα ταίριαζε στον ώμο μου! Μωρό μου έχεις μαζί σου την πιστωτική σου κάρτα"; Άμα δε σου την αγοράσει, τον ξέρεις το δρόμο για τον επόμενο.
Συνεχίζεις το παραμύθι, μέχρι να σου πάρει διαμέρισμα, έτσι για να στεγάσετε τον αγνό και τίμιο έρωτά σας. Αν δεν το κάνει, θα σου έχει μείνει η τσάντα. Αν το κάνει, θα είναι πολύ αργά γι' αυτόν να σου κάνει τις μαλακίες του προηγούμενου.
Καλή επιτυχία.

Άντε και σε περιμέναμε!

Δεκέμβρης. Και δεν του φαινότανε. Ακόμα έξω καθόμαστε και λιαζόμαστε. Δε νιώσαμε κρύο βρε παιδί μου. Και σε λίγο που θα ανάψουν και τα αίματα, θα μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα, ότι πρόκειται για καυτό μήνα. Κι αν περιμένουμε βροχές και μπόρες, ξέρουμε πως θα περάσουν χωρίς να μας ενοχλήσουν ιδιαίτερα. Αλλά οι ισχυρές καταιγίδες μετά χαλαζοπτώσεων, λιθοβολισμού, ρίψης εσπεριδοειδών και προ πάντων χημικών που θα ακολουθήσουν, αναμένεται να προκαλέσουν σοβαρότατα προβλήματα στην κίνηση στο κέντρο της πόλης.
Η μικρή εξαρχειωτοπούλα, τώρα ξέρει και δεν ανησυχεί. Δεν προτίθεται να κλειστεί στο σπίτι της. Θα περπατάει στους δρόμους του χωριού, σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Κι αν η ατμόσφαιρα της προκαλεί ρίγη συγκίνησης και τρέχουν δάκρυα στα ρόδινα μάγουλά της, δε θα το βάζει κάτω. Το πολύ πολύ, να φτάνει στη δουλειά μέσω Αμπελοκήπων. Περπατώντας πάντα διότι από το χωριό, δε θα περνάει τίποτα άλλο, πέρα από κλούβες. Το έχει ξαναζήσει άλλωστε. Τότε έβλεπε ΜΑΤ και άλλαζε δρόμο. Τώρα έχει μάθει να κινείται ανάμεσά τους. Ξέρει ότι κανείς δεν την πειράζει. Την έχουν μάθει όλοι άλλωστε. Τους βλέπει να σταματούν τις δραστηριότητές τους κάθε φορά που περνάει από μπροστά τους στην Ιπποκράτους και μετά νιώθει του ψιθύρους τους πίσω από την πλάτη της. Είναι πλέον γνωστοί και δε θα την ενοχλήσουν.
Οι "κακοί" άνθρωποι των Εξαρχείων, αυτοί που έχουν σαν χόμπι το σπάσιμο, το κάψιμο και τους βανδαλισμούς, έτσι κι αλλιώς δεν την έχουν ενοχλήσει ποτέ. Έτσι κι αλλιώς, δεν έχουν σπάσει τίποτα εκεί στο χωριό. Το χωριό αυτό άλλωστε, είναι και δικό τους και το θέλουν καθαρό και νοικοκυρεμένο. Η μικρή Εξαρχειωτοπούλα έχει μάθει πως τα χτυπήματά τους είναι απάντηση σε άλλους, ή έστω πρόκληση. Ποτέ καταστροφή. Όλοι ξέρουμε άλλωστε ποιοι κάνουν τους βανδαλισμούς. Αυτούς πρέπει να μάθει να ξεχωρίζει, για να πηγαίνει στο σπίτι της ασφαλής τα βράδια.
Ναι. Δε θα κλείνεται στο σπίτι μόλις δύσει ο ήλιος. Και αυτό προτείνει και στους υπόλοιπους. Η κατάσταση στην επέτειο του Πολυτεχνείου ήταν τραγική. Το κέντρο της πόλης άδειο. Χωρίς λόγο. Η Αθήνα πιο άδεια κι από δεκαπενταύγουστο. Τα σπίτια κλειδαμπαρωμένα, τα μπαρ άδεια, όπως και οι δρόμοι. Δεν άξιζε τον κόπο. Όπως και τώρα. Οι πορείες ξεκινούν από σήμερα, με αντιπολεμική συγκέντρωση. Και ακούω ήδη το ελικόπτερο που καταγράφει την κίνηση, ωστόσο ελπίζω ο κόσμος να μην ταραχτεί. Δε συμβαίνει τίποτα. Διαμαρτύρονται οι άνθρωποι, για όσα δεν πρέπει να συμβαίνουν. Έτσι απλά. Και μετά, πηγαίνουν στα σπίτια τους, ή έστω σε χώρους όπου έκαναν κατάληψη για να οργανωθούν.
Το καλύτερο βέβαια, θα είναι ο συνδυασμός τέτοιων συγκεντρώσεων με τις χριστουγεννιάτικες του δήμου. Νομίζω ότι θα είναι όλα τόσο φαντασμαγορικά! Ανυπομονώ!
Καλό μήνα να έχουμε!