ΖΟΥΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ: ΟΙ ΠΑΡΑ-ΜΟΡΦΩΜΕΝΕΣ ΑΓΑΜΗΤΕΣ ΚΟΜΠΛΕΞΑΡΕΣ

Όταν ήμουν μικρή, τα παιδάκια στο σχολείο με αποκαλούσαν ψηλολέλεκα. Περιττό να μιλήσω για το τραύμα που μου προκάλεσαν. Θεωρούσα ότι ήμουν μια άθλια, αφύσικη φιγούρα που δεν είχε καμιά δουλειά ανάμεσα στα άλλα παιδάκια. Κι απορούσα με τη μάνα μου που καμάρωνε για το ψηλό της κοριτσάκι και με όσους μεγάλους μου έλεγαν ότι δεν πρέπει να καμπουριάζω και να στήνομαι για να φαίνεται η ωραία μου κορμοστασιά. Τη σιχαινόμουν αυτήν την κορμοστασιά. Ήθελα να είμαι σαν τα άλλα παιδάκια. Και έσκυβα όσο μπορούσα. Σκέβρωσα για να τα φτάσω. Και έτρωγα όσο μπορούσα, μπας και βάλω κάνα δράμι και μου αφαιρεθεί τουλάχιστον το δεύτερο συνθετικό του χαρακτηρισμού. Τώρα διαπιστώνω ότι δεν είναι κι άσχημο το ύψος μου. Ούτε τα κιλά μου. Έφτασα στα 40 και δε λέω να παχύνω κι ας τρώω ό,τι σκουπιδαριό βρίσκω μπροστά μου. Είμαι κοκάλω και μ' αρέσει.
Είναι τραγική κατάσταση για ένα παιδάκι να ζει τον παιδικό ρατσισμό. Σκέφτομαι ότι υπάρχουν άτομα που όταν ήταν παιδάκια τα αποκαλούσαν χοντρά. Λογικό είναι, όταν μεγαλώνουν, να μισούν ό,τι δεν κατρακυλάει στην κατηφόρα. Άλλα τα αποκαλούσαν βλαμμένα, χαζά, ηλίθια... Και φαντάζομαι, όπως εγώ έσκυβα και έτρωγα, έτσι κι αυτά βάλθηκαν να αποδείξουν πως είναι έξυπνα. Διάβασαν και κράτησαν σημειώσεις για να έχουν να παπαγαλίζουν στις συζητήσεις και να αποδεικνύουν το πόσο πνευματώδη είναι. Εχουν προφίλ στο φέισμπουκ που η διεύθυνσή του έχει το όνομά τους συνοδευόμενο από τη λέξη intelligent. Κάνουν φίλους μόνο ανθρώπους του πνεύματος και αλωνίζουν τα προφίλ τους διεκδικώντας την προσοχή τους, μοστράροντας τις γνώσεις τους. Προσπαθούν να πιάσουν συζήτηση επιπέδου με φράσεις όπως η ακόλουθη: "Ο ιδρυτής του νεότερου γνωσιολογικού ο., ο Καρτέσιος (Ντεκάρτ) διδάσκει ότι υπάρχουν έμφυτες ιδέες και αιώνιες αλήθειες που συλλαμβάνει από μόνο του το πνεύμα. Κάθε γνώση είναι αποτέλεσμα μιας προηγούμενης λογικής επεξεργασίας. Η φιλοσοφία τέλος του γερμανικού ιδεαλισμού (Φίχτε, Σέλινγκ, Χέγκελ) ανυψώνει την καθαρή νόηση, που παράγει μόνη της το περιεχόμενό της". Συνήθως καταλήγουν να μιλάνε μόνα τους.
Έτσι συμβαίνει και με το Χριστινάκι. Με το οποίο, εδώ και καμιά δεκαριά μέρες, ζούμε το μεγάλο έρωτα. Αφού μου ήρθαν οι κατινιές της από παντού και στα καλά καθούμενα, έψαξα και ανακάλυψα πού με βρήκε. Με τη Χριστίνα έχουμε κάποιους κοινούς φίλους στο φέισμπουκ. Αξιολογότατοι όλοι. Όλα κι όλα. Δε συναναστρέφεται με όποιον να 'ναι. Στον τοίχο κοινού μας φίλου, την πέτυχα να ποστάρει ασύστολα τις εξυπνάδες της που έμεναν ασχολίαστες. Το ίδιο διάστημα, ο κάτοχος του τοίχου έκανε κάποια σχόλια στο δικό μου. Τα είδε και χρησιμοποίησε και πάλι τον τοίχο του για να ξεράσει τη χολή της πάνω μου. Δε συνηθίζω να ξεκατινιάζομαι σε ξένους τοίχους. Αποφεύγω και να τους λερώσω. Αλλά βλέποντας το όνομά μου, της απάντησα. Με μπλόκαρε και νομίζει ότι δεν τη βλέπω. Αλλά η εμμονή της μαζί μου δεν τελείωσε. Βγάζει όλη της την υστερία στο κείμενό μου στο idoll. Και όπου αλλού στο διαδίκτυο βρίσκεται το όνομά μου.
Κι όπως έψαξε αυτή στο ίντερνετ και βρήκε είτε κείμενά μου είτε συνεντεύξεις μου και έχεσε πάνω σ' αυτά, έτσι έψαξα κι εγώ να μάθω ποια είναι αυτή που έχει καυλώσει τόσο πολύ μαζί μου. Πόσο αγάμητη παίζει να είναι μια γυναίκα σαν την αρκούδα με το αρκουδάκι στη φωτογραφία; Πόσα κακά παιδάκια την είπαν χοντρή όταν ήταν μικρή, για να ξεσπάει τόσο αρρωστημένα σε κάποια άγνωστη; Πόσα παιδάκια την είπαν χαζή για να δηλώνει έξυπνη και μορφωμένη και ταλαντούχα και ό,τι άλλα σκατά φαντάζεται; Και ποιος της είπε ότι εγώ θα ζηλέψω την οικογενειακή της ευτυχία; Ποιος της είπε ότι δεν είμαι ευτυχισμένη;
Η Χριστίνα ήταν ένα παράδειγμα της παραμορφωμένης αγάμητης κομπλεξάρας. Κυκλοφορούν πολλές ανάμεσά μας. Γυναίκες που η δηθενιά τους δεν τις αφήνει να ζήσουν σαν άνθρωποι. Που ζητούν συνεχώς επιβεβαίωση και ποτέ δεν την έχουν.
Αυτό το ίντερνετ μας φέρνει σε επαφή με ό,τι σκατό κυκλοφορεί γύρω μας. Και δίνει την ευκαιρία σε κάποιους να δείξουν τον άλλο τους εαυτό. Αυτό που δε θα γίνουν ποτέ. Δίνει πχ την ευκαιρία στο μικροτσούτσουνο να πουλήσει πνεύμα στην αγάμητη και το αντίστροφο. Δίνει την ευκαιρία στον άσχημο να αναδείξει την εσωτερική του ομορφιά (λέμε τώρα). Πάντα προσπαθούσα να μην κρίνω κάποιον από την εμφάνιση και να ψάχνω βαθύτερα. Αλλά πάντα ερχόταν κάποια Χριστίνα για να επιβεβαιώσει ότι δε βγήκε τυχαία η λέξη "κακάσχημος".
Κι εμένα μου έδωσε πολλές ευκαιρίες. Δεν είμαι ο τύπος που θα χωθεί, θα φωνάξει, θα διεκδικήσει, θα τσακωθεί. Προσπαθώ να περνάω καλά και αποφεύγω ό,τι χαλάει την ησυχία μου. Ναι μεν γράφω όπως μιλάω, αλλά δε μιλάω όπως γράφω. Το ίντερνετ μου έδωσε την ευκαιρία να τα χώνω γραπτώς, επειδή δεν αντέχω τις εντάσεις προφορικώς. Και να ρίχνω γαμοσταυρίδια εκεί που πρέπει.
ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΝΑ ΞΕΛΑΜΠΙΚΑΡΕΙΣ!